مقالات ›› امام هادی(ع) و شیوۀ برخورد با مخالفان و معاندان ›› پورتال سازمان جهاد کشاورزي خراسان شمالي
دوران امامت امام هادي (ع) دوران تزلزل نهادهاي حكومتي بود. از این دوران اطلاعات تاریخی محدودی درباره آن حضرت در دسترس می باشد که از دلایل آن عمر کوتاه، محصور بودن ایشان، نوشته شدن تواریخ توسط افراد غیر شیعه و عدم حضور امام هادی در عرصه خلافت و حکومت می باشند.
ایشان در زمان معتصم و واثق در مدینه بودند اما متوکل با ترسی که از ایشان و شیعیان داشتند برای تحت نظر گرفتن و دور نگه داشتن امام هادی (ع) از فعالیت¬های اجتماعی و فرهنگی و پایگاه¬های مردمی، آن بزرگوار را به سامرا تبعید نمودند .
امام هادی (ع) در آنجا با صبر و شکیبایی با دولتمردان و مخالفان و معاندان برخورد می نمودند بطوری که با رفتارهای کریمانه و دانش سرشار خود آنها را به سوی خود بر می انگیخت که باعث حسادت دشمنان خود می گردید من جمله با طرز برخورد و پاسخ به سوال قیصر روم باعث مسلمان شدن قیصر گردید. همچنین با نفوذ در میان دولتمردان و حل مشکلات و پاسخ به پرسشهای علمی آنان  و با بهره گیری از تقیه و نهی از یاری حکومت عباسی با دشمنان مقابله می نمودند.
به این مناسبت در نوشتار حاضر، نگاهی به ابعاد و طرق مواجهه امام هادی (ع) با دولتمردان، مخالفان و معاندان و روشهای مبارزاتی با آنان و برخورد ایشان با اندیشه های انحرافی(برخورد با تندروها،مبارزه با صوفیه و واقفیه) و بهره گیری امام(ع) از موقعیت ها در برخورد با مخالفان مورد بررسی قرار گرفت.